Bu sabah erken uyanmıyoruz. Yolumuz uzun ama moralimiz yerinde diyoruz. Sürekli sağanak halinde yağan yağmurun sesi bizi hemen uyanır uyanmaz vah vah haline sokuyor.

Allah kerim diyoruz ve rahat rahat kahvaltıya oturuyoruz. Pansiyon sahibi bize güzel bir kahvaltı hazırlamış ve ayrıca küçük poşetlerimizde hazır yol azınlığımız için.

Kahvaltı sonrası yağmurda yola çıkıyoruz. 10 dakika yürüdükten sonra birbirimize bakıyoruz. Ne eksiğimiz var diye. Üçümüzde MatsU diyoruz. Ben koşa koşa MatsU'yu almak için geri dönüyorum. Dostumuz kalmak istemediki neden yarı yolda bırakalım. 

 MatsU mahzun mahzun köşede bizi bekliyor. Neredeys ağladı ağlayacak. Gözyaşlarını siliyorum. ''İnsanlar böyle vefasız olurmu'' diye soruyor. Ne diyeyim olur dimi. 

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.