Noord Holland Pad yürüyüş yolunun en görkemli bölümü.
Hollandalıların ‘’ Slagrom op taart’’ dedikleri biçimde olan bir yürüyüş.
Bugünkü yürüyüş rotamız resmi yürüyüş rotası olan ’s Graveland yerine Hilversum Noord NS istasyonundan başlıyor. Buradan resmi rotaya ek olarak 6 kilometre yürüyeceğiz. Santiago derneğinin geleneksel ay sonu yürüyüşlerinin içinde gerçekleşen bu yürüyüşlere üyeler vakitleri ölçüsünde katılıyorlar. Katılım mecburi değil ve ücretsizdir.
Sabah saat 9.46’da Hilversum Noord tren istasyonunda buluşuyoruz. Hava bugün yürüyüş yapacaklara sevimli bir şekilde göz kırpıyor. Zaten trende gruptan bir kısım insanla Amsterdam’dan itibaren beraber seyahat ettik.
Sohbet ve yürüyüş anıları hemen başladı. Güneş mahmur mahmur bizleri yürümeye davet ediyor.

Grup düzenli yürüyen insanlardan oluşuyor, çoğu 55-60 yaşının üzerinde olmasına rağmen sorunsuz olarak ilk durak noktamız olan ’s Graveland da ki restaurant cafe’ ye geliyoruz. Burada bizi bekleyen arkadaşlar var.

Bu grubun alışkanlıkları ve gelenekleri arasında olan bol sütlü kahvemizi içiyoruz.  Kahve sonrası Boekensteyn ziyaretçi merkezine doğru yürüyoruz.

Boekensteyn Hollanda Tabii Hayatı Koruma Derneği (Natuurmonumenten) tarafından 50 yıldan fazla bir dönem ziyaretci merkezi olarak işlev görüyor. Yolun iki tarafı da ağaçlarla kaplı olduğu için kendimizi kalabalık ve insan dolu Randstad’ da değil de insan ve medeniyetten uzak doğada hissediyoruz.

Spaanderwoud üzerinden 2 yıl önce inşası biten ve açılışı Kraliçe Beatrix tarafından yapılan tabii hayat köprüsüne geliyoruz. 50 metre genişliğinde ve 600 metre uzunluğunda olan köprü yolun iki tarafında olan hayvanların doğal yaşam alanları içinde rahat dolaşmalarını amaçlamaktadır. Yapımı 4 yıl süren bu doğa köprüsü için 45.000 kamyon dolusu kum kullanılmıştır.

Burada bulunan gözlem kulesinden Bussum şehrini görebilirsiniz. Birkaç yüz metre uzaklıkta olan Bussum sanki yüzlerce ışık yılı uzaklığında gibi. Burada hem kuleye çıkıyoruz hem de kısa bir mola veriyoruz.

Yürümek stresi azalttığından beyne giden oksijende orman içinde çoğaldığından enfes düşüncelere dalıyorsunuz.

Yeşilin tonları Herodot’un Marmaris’inde anlattığı gibi dünyanın tüm yeşil tonlarını kapsamasa da bizim ruhumuzu dinginleştirecek kadar mevcut. Burada geyik ve ceylanlara denk gelebileceğiniz gibi yabani domuzlara da denk gelebilirsiniz. Yabani domuzlar insanlara uzak kaldığı için görme ihtimaliniz az, ama geyik görme ihtimaliniz çok yüksek.

Bizim bugün şansımız yaver gidiyor, hem hava güneşli hem de geyiklere denk geliyoruz. Tabii ki bizim yürüyüş geyikleri dışında olanlar.

Craillo Doğa köprüsünden sonra Bussumerheide’ ye çıkıyoruz. Burada heidebloem denilen çeşitli bitkiler genzinizi temiz havanın yanında güzel kokular ile dolduruyor. Buraya gelip meditasyona dalmanızı tavsiye ederim. Hayatınızı ve ruhani dünyanızı nasıl inşa ettiğinizden bağımsız olarak burada meditasyonla kendinize gelebilirsiniz. Meditasyonun bizde karşılığı dua ve zikir olabilir. Bussum çevresinde bu kadar muhteşem bir doğa alanı olacağını Bussumde oturan arkadaşlarımızın çoğu bilmezler. Yakında veya uzakta da olsanız tren biletinizi alarak buraya gelin ve bol oksijenli havayı ciğerlerinize çekiniz.

Biraz ileride A1 otobanının altından geçiyoruz. Burada 15–20 dakika evler arasında ve asfalt üzerinde yürümek zorundasınız. Burası da olmasa hayata bu kadar yakın hissetmeyeceksiniz. Yolumuz A1 otobanından sonra Blaricummer- ve Tafelbergheide üzerinden Huizen balıkçı kasabasına doğru bizi götürüyor. Dalgalı olarak inip ve çıkarak giden yol her an sizi eski bir ressamın tablosuna geri götürebilir. Eski tablolardan Hollanda’yı tanıyanlar için buraları tam bir hediye. Hayatın ve doğanın size ücretsiz sunduğu ve her an sizi kabul eden bir hediye bir lütuf.

Huizen balıkçı kasabasının yeni yapılan semtleri pek çekici gelmese de eski şehir merkezi ve liman gezmeye ve görmeye değer.

Bizde yürüyüş grubu olarak güzel ve güneşli bir günün sonunda Huizen limanına vardık. Limanda Noord Holland Pad’ ın resmi son noktasına ulaştık. Ben yalnız son etap ı yürüdüm ama grubumuzda olanların çoğu bu 200 kilometrelik yürüyüşü aylık etaplar halinde bitirmiş olmanın haklı gururunu yaşıyorlar. Bunu limanda bulunan restoranların birinde güzel ve lezzetli bir yemek yiyerek kutluyoruz.

Gelecek sefer Hollanda’nın diğer güzel yürüyüş yollarında buluşmak üzere, hoşça kalın.

www.biryolcunungunlugu.com

http://www.noordhollandpad.nl

's Graveland - Huizen

Bos- en heide, natuurbrug en vissersdorp

U wandelt de Gooise stuwwal op en steekt door het Spanderwoud naar de spectaculaire 'natuurbrug' Zanderij Crailoo van het Goois natuurreservaat, een 600 meter lange en op de smalste delen 50 meter breden verbinding voor dieren, wandelaars en fietsers die autoweg, bedrijventerreinen en sportpark overbrugt. Op het dak van het Gooi, de Bussumerheide liggen oeroude grafheuvels.

De route gaat onder de drukke A1 bij Crailoo door en brengt u nog hoger, de Blaricummer- en Tafelbergheide op, waar runderen en schapen grazen. Dan volgt een lange afdaling naar de haven van Huizen langs schrale akkertjes en door het Oude Dorp.
Vroeger woonde er vooral vissers en keuterboertjes met hun netten, schapen en potstallen op het erf.

Startpunt info:

's Gravenland

De route start bij Bezoekerscentrum Boekensteyn van Natuurmonumenten; Noordeinde 54b, 1243 JJ 's Graveland. Daar vindt u ook het informatiepaneel over deze etappe. Er is een parkeerplaats bij het bezoekerscentrum.
RD coördinaten: 137.00 + 473.000

Eindpunt info:

Huizen, eindpunt van de laatste etappe

Het eindpunt van deze etappe en, indien u in zuidwaartse richting gelopen heeft, ook van het Noord-Hollandpad, is restaurant De Kalkovens, Havenstraat 111 (postcode 1271 AD) in Huizen. Het infopaneel vindt u bij de pontsteiger.
RD coördinaten: 145.200 + 480.140

Steden en dorpen langs deze etappe:

  Ankeveen

Steden en dorpen langs deze etappe:

  Bussum

Steden en dorpen langs deze etappe:

  Blaricum

Steden en dorpen langs deze etappe:

  Huizen

Not: Buradan itibaren ayrıntılı ek bilgiler var.

Blaricummerheide (9)

Nee, die enorme kuil waar u doorheen moet is geen restant van een oude leemput -daarvoor moet u op het volgende heideveld wezen. Maar wèl van een zandafgraving uit de jaren 1930, nodig voor de aanleg van de rijksweg tussen Amsterdam en Amersfoort. Het heeft overigens maar weinig gescheeld of de opvolger van deze weg, de A1 was dwars door o.m. deze heide aangelegd - een grootscheepse protestactie heeft dit indertijd weten te voorkomen.

Boekesteyn (9)

Als landgoed bestaat het sinds 1634, toen het eerste graafwerk in de ‘s-Gravelandse polder achter de rug was en er een polderbestuur gevormd was die kavels kon uitloten. Het huidige landhuis dateert uit ± 1915 en is een kasteelachtige uitbreiding van het 18e-eeuwse. Pas rond 1750 is de naam Boekesteyn in zwang gekomen: ‘boeke’ staat voor beuken. En inderdaad, beuken te over hier. In de lange rechte laan waarover u naar achteren loopt is duidelijk de zichtas van het oorspronkelijke geomerisch parkontwerp in Franse stijl te herkennen. Pas na de kronkel bij de vijver gaat dat over in een romantisch verlandschappelijkte stijl op z’n Engels, in zwang gekomen na ± 1800.

> De meeste landgoederen maakten in de loop van de 17e, 18e en 19e eeuw een hele ontwikkeling door. Van stenen ‘opkamer’ of ‘speelhuys’ in een boerderij tot een buitenplaats met alles d’r op en d’r an. Zo beschrijft een veilingcatalogus in 1802 Schapenburg (ook wel ‘Schaep en Burgh’ geschreven, noordelijk van Boekesteyn) alsvolgt:

'... Heere Huysinge en alle verdere getimmertens, tuinmans- en daghuurderswoningen, stallinge, koetshuys, wagenhuizen, oranje huis en vinkenbaan, broeyerijen, moestuynen en menagerie, diverse morgen hooy- en weyland en bosch, alles staande en gelegen aan het Noord Eynde van ‘s-Graveland.'

Bussumerheide (9)

De heidevelden bieden de wandelaar wat de veenweiden, droogmakerijen en dijken elders op de route geboden hebben: licht, lucht & ruimte. En nog meer: grafheuvels, urnenvelden, sporen van vroegere boerennederzettingen, waterputten, wildwallen, grenswallen, schaaps- en koedriften van de oude Erfgooiers, karresporen van oude handelsroutes. Een rijk ‘bodemarchief’ zoals archeologen dat noemen, deels boven de grond nog te herkennen. En dat voel je als je er overheen wandelt: dit is oude, bezielde grond. Op de Bussumerheide wordt dat versterkt door de nog zichtbare omtrek van een renbaan uit 1880-1893 die we kruisen. Later hergebruikt tijdens de Olympische Spelen van 1928 als ‘steeplebaan’ voor het ruige en zware onderdeel der ‘military’s’. De spoorloos verdwenen tribunes werden toen tegen de noordhelling van de Lange Heul gebouwd, een langwerpig duin van dekzand - opgestoven in de laatste ijstijd toen het Gooi er nog als een toendra uitzag.  

Bussumerheide (9)

De heidevelden bieden de wandelaar wat de veenweiden, droogmakerijen en dijken elders op de route geboden hebben: licht, lucht & ruimte. En nog meer: grafheuvels, urnenvelden, sporen van vroegere boerennederzettingen, waterputten, wildwallen, grenswallen, schaaps- en koedriften van de oude Erfgooiers, karresporen van oude handelsroutes. Een rijk ‘bodemarchief’ zoals archeologen dat noemen, deels boven de grond nog te herkennen. En dat voel je als je er overheen wandelt: dit is oude, bezielde grond. Op de Bussumerheide wordt dat versterkt door de nog zichtbare omtrek van een renbaan uit 1880-1893 die we kruisen. Later hergebruikt tijdens de Olympische Spelen van 1928 als ‘steeplebaan’ voor het ruige en zware onderdeel der ‘military’s’. De spoorloos verdwenen tribunes werden toen tegen de noordhelling van de Lange Heul gebouwd, een langwerpig duin van dekzand - opgestoven in de laatste ijstijd toen het Gooi er nog als een toendra uitzag.  

De Eng van Huizen (9)

Na een lange afdaling door het bos komt u bij akkertjes met kerstbomen uit: dit is een restant van de Eng van het boeren- en vissersdorp Huizen. Hier kon men het boekweit en later ook het graan en de groenten zien groeien. Op de eerste stafkaart uit 1848 loopt deze Zuider Eng -ingebed door afwisselend bos en houtwallen- helemaal door tot de oude kerk bij de Naarderstraat. De wandelaar had toen vrij zicht op het dorp en de gemeenschappelijke weiden (‘meent’) langs de Zuiderzeeoever daarachter. Nu is de bebouwde kom al ver de Eng opgekropen.

Gebed zonder end in Crailoo (9)

De vier kilometer lange Nieuwe Crailoseweg - bijgenaamd ‘Gebed zonder end’-  is in feite een werkverschaffingsproject uit de late jaren 1830. Met zijn driedubbele bomenrij heeft dit project van Gooise goeddoeners, bedoeld om de ‘woeste gronden’ te ontginnen en arme Gooiers wat bij te laten verdienen, de openheid van de heide danig aangetast. Dat is helaas bij veel heidedoorsteken gebeurd. Aan het einde van de laan moet er nodig wat gebeuren met het inmiddels opgeheven asielzoekerscentrum dat rechts en links op terreinen van de vroegere kazerne (deze heide was sinds ± 1900 militair gebied) is gebouwd.

Het Oude Huizen (9)

'Weliswaar doorkruisen nog vrij veel Huizer venters het Gooi, voorheen met hondenkarren, thans vrijwel uitsluitend op bakfietsen, en bieden visch, kaas en andere levensmiddelen te koop, maar de echte Huizer botboer is sinds lang verdwenen. Zoo is het trouwens ook met de Huizer vischvangst en de bijbehoorende bedrijven gesteld, die het dorp en zijn bewoners een karakter gaven, geheel afwijkend van de rest van het Gooi. Zoo ook op godsdienstig gebied. Want zijn alle echte Laarders en Blaricummers Katholiek, alle Huizers zijn gereformeerd.'

Aldus vakbondsman en Gooikenner Henri Polak in zijn boek ‘Tusschen Vecht, Eem en Zee’ uit 1934. Tegenwoordig zijn de visnetten, touwwerk, schuurtjes, stallen, hooibergjes, stoof- en bakhuisjes op de achtererven verdwenen uit het dorpsbeeld. Er is geen botter of werfje meer te vinden in de haven, alleen maar plezierjachten. Vis komt van elders en dat geldt voor de meest levenswaren. Niemand loopt meer in klederdracht en als je wilt weten hoe de ‘dresscode’ vroeger luidde dan moet je in het museum wezen: het Huizermuseum in het Schoutenhuis op de Achterbaan, aan de rand van de historische vissersbuurt. De gereformeerden hebben na de oorlog hun monopolie verloren: het stikt van de gezindten en hun kerken. Zelfs moskeeën ontbreken niet. Maar toch... als u in lichtgolvende straatjes als de Vissersstraat, Schipperstraat, Molenberg, Taandersstraat loopt dan komt dat dorpsbeeld van vroeger op die keileembult van Huizen toch weer terug, hoe gezeefd ook. En in de haven komen de nu niet zilte maar brakke geuren van het water terug. De schelpkalkovens zijn er nog gelukkig: hergebruikt als restaurant dat wel. En in een oude ‘hang’ of visrokerij zit nu een restaurant, De Haven van Huizen. Maar dat heet in Belvedere-termen ‘behoud door ontwikkeling’ en dat is goed zo.

Natuurbrug Zanderij Crailo (9)

Komt dat zien en belopen boeren, burgers, buitenlui! De 800 meter lange en 50 meter brede, met onnoemlijk veel zand bedekte ‘natuurbrug’ uit 2006 over de Naarderweg en de spoorlijn Hilversum-Bussum. Ecoduct voor de lopers, kruipers en sluipers in de beesten- èn mensenwereld, tussen bos en hei, hoog boven al die kunstwerken van de mens. Ontsnipperende schakel in de Provinciale Ecologische Hoofdstructuur: welke volgt? Ook de NS heeft meegewerkt aan dit dure mammoetproject en daarmee zijn historische schuld enigszins afgelost. Want een van zijn voorgangers - de Hollandse IJzeren Spoorweg Maatschappij (HIJSM) heeft de bij de aanleg van de Oosterspoorweg Hilversum-Amsterdam in de jaren 1870 verkregen concessie om de heide hier af te zanden later zo uitgebuit en uitgerekt (tot de jaren 1950 toe!) dat er tussen het Spanderswoud en de Bussumerheide een breed en lang kunstdal ontstond dat dus pas recentelijk overbrugd kon worden.

Spanderswoud & Franse Kamp (9)

Eigenlijk het ‘achterbos’ van de buitenplaats Spanderswoud. Aangelegd als productiebos, als leverancier van dennen, eiken, berken. Op deze schrale zandgrond doen die het niet zo best als b.v. de beuken op de humusrijke bodem van de parkbossen en leverde het vooral hakhout op: ‘spaanders’ vandaar de naam. Overigens probeert het Goois Natuurreservaat (GNR) het productiebos op een meer natuurlijke manire te beheren door omgevallen bomen te laten liggen en op open plekken andere bomen en struiken een kans te geven. De route nadert op een gegeven moment De Franse Kampheide: u ziet dan schuin links de caravans van de gelijknamige camping opdoemen in het groen. In 1672 was dit het versterkte kampement van het Franse leger in oktober 1672 - het zgn. Rampjaar waarin de Republiek der Verenigde Nederlanden van alle kanten door haar vijanden belaagd werd. De hertog van Luxembourg, een van de Franse bevelhebbers, was hier neergestreken om de ontzetting  van het bezette Naarden door de oprukkende stadhouder Willem III te dwarsbomen.

Tafelbergerheide (9)

Deze heide is vernoemd naar de zgn. Tafelberg aan de oostrand bij Blaricum. Dit was de hoogste ‘berg’ in het Gooi: 36.4 meter. De naam is onstaan door de plaatsing van een oriëntatietafel in de 18e eeuw. De Tafelberg en omgeving is sindsdien te zeer begroeid geraakt om dat berggevoel nog echt op te roepen. Dat doet de heide waar u nu oploopt (tot een hoogte van maar liefst 28 meter...) wèl. Die open, onverkavelde heide is er niet altijd geweest: pas na de middeleeuwen is ze ontstaan, als gemeenschappelijk bezit van de hele Gooise ‘marke’, vanaf ± 1600. En dat had alles te maken met een groeiende bevolking en de noodzaak om meer monden te voeden, meer hout te hakken, meer schapen te houden. En meer heideplaggen te steken om die met de mest van de schapen in de pot- ofwel putstal te vermengen en daarmee de schrale, zandige akkertjes te bemesten om meer boekweit er af te krijgen enzovoorts. De vicieuze cirkel van het ‘gemengd bedrijf’ in het Gooi en vele andere streken toen.

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.