Bir Yolcunun Günlüğü - Dalai Lama (Hollandaca

Dalai Lama (Hollandaca - Nederlands)

Reis naar je innerlijke wereld. Van alle reizen die je maakt is, de reis naar je innerlijke ik, de mooiste en ook de moeilijkste. Tenminste, als je de confrontatie met je zelf aan kan gaan.

Ik, zoals ik ben, is niet de ik zoals jij mij ziet maar ook niet de ik die ik wil zijn of wie ik hoopt te zijn. Ik ben ook niet de ik die ik pretendeer te zijn. Ik ben ook niet de ik in het leven die ik leef. Ik ben niet degene die je denkt, vaste rots in de branding, dat ik ben. Ik is ook een verkeerde levensvorm die ook niet kan transformeren naar wij. Ik ben wat ik ben en ben ik dan blij met wat ik ben. Ik ben ook wat ik wil zijn maar wil ik wel worden wat ik wil zijn. Ik ben ook wat ik doe.

Santiago

Doe ik wel wat ik zeg dat ik doe of wat pretendeer te doen of is het alleen maar een illusie wat je doet is wat zegt te doen. Heb ik wel de illusie om te zijn wie ik denkt te zijn. Heb ik wel de moed om te veranderen in wat ik ben. Ja, wie ben ik dan. En wie ben jij om mijn hand vast te houden en mij te leiden. Leiden en lijden het lijkt wel een speling van woorden als ik en wij, of is het dan toch een mismatch. Kan ik lijden als ik geleid word. Of lijdt jij als ik leid. Lijdt wij als wij wij zijn zoals ik ook wij kunnen zijn zonder het gevoel te hebben wij te kunnen zijn. Kan ik iets doen die goed is maar ook oprecht en ook iets zonder tegenprestatie zonder verwachtingen zonder meer te zijn zonder minder te zijn zonder te zijn. Ik ben een vader maar ook een kind maar ook een kleine indiaan op de prairie. Ik ben ook een indiaan die nog niet weet dat zijn zijn niet bereikt is en die ook niet weet hoe het kan zijn als zijn zijn zover is. Ik ben degene die jouw voeten vasthoud in het regenwoud maar ook degene die zijn woord niet kan houden. Ik ben degene dat lief kan zijn zonder lief te hebben. Ik ben degene dat lief kan hebben zonder lief te zijn. Ik lijd pijn en veroorzaak pijn. Ik zorg dat jij pijn lijdt en ik kan je pijn ook verlichten. Ik,de mens, kan pijn van de mensheid voelen. Doe ik er wat mee of kijk ik toe en doe niets. Misschien kijk ik toe en lijdt zonder wat te doen. Ik, ja ik,

Op je levenspad zoek je de verlichting, die op vele manieren naar je kunt komen en ook vaak op ook tegenkomt, om een betere ik te zijn. Verlichting en verleiding liggen dicht naast elkaar. Ik wil in de verlichting verleid worden. Ik word in de verlichting verleid. Ik stap in de waterval in een onbekende jungle met een onbekende in het donker. Ik vertrouw erop dat ik met de koningin van de jungle veilig een haven kan bereiken die ik hoopt te bereiken. De reis is anders dan anders en voert naar bekende maar onplezierige havens van herinneringen die lang vervlogen zijn maar in onderbewustzijn zijn zoals ze altijd waren.

Ik maak gebruik, wellicht misbruik, van je gastvrijheid, van je goedheid, van je vrijgevigheid.

Ik reis naar onbekende werelddelen die voor mij bekend was en toch, toch zo onbekend zijn. Ik zie je lijden en huilen voor mij, voor een onbekende, voor een onbekende vriend. Ik wil jouw vriend worden, zijn. Ik voel de regendruppels van het oerwoud. Geluiden van de oermens. Geluiden van mij, ben ik dan de oermens. Ben jij degene die de oermens vrijmaakt. Of ketent.

Ik reis verder, wetende dat jij er bent. aanwezig bent. vertegenwoordigd bent. Ja, kan dat dan vertegenwoordigd worden en toch zijn. Je bent vertegenwoordigd en aanwezig. Je slaapt vredig en je huilt om mij. Ik ben een brok verdriet ook een vol met vreugde. Vreugd te wezen met je licht.

Reis in je licht, verlicht niet alleen de fysieke omgeving maar ook de innerlijke ik. Innerlijke ik is in de war.

Mijn gedachten zijn ook van jou. Jouw gedachten worden een deel van mij. Voel een kronkel in mijn gedachten gang. Kronkels horen niet in je gedachten of in mijne. Netzomin als doodlopende wegen. Doodlopende wegen lopen niet dood omdat ze eindig zijn. Zij eindigen op een punt om met een bepaalde vorm over te kunnen steken. Verander je van vorm dan kan je weer verder. Ik doe dat ook. Probeer mijn weg te vervolgen, ook op de doodlopende wegen. Ik weet dat jij er bent om met mij van vorm te veranderen en de weg te vervolgen. Eindigt het leven, het wezen met de dood. Jij bent oneindig, dat voel ik, dat ruik ik. De geur van oneindigheid is wat ik rook aan jou. Zweef op de lucht van oneindigheid en kom langzaam terug richting aarde en pak weer de thermiek van jouw geur op om naar een nieuw hoogtepunt te zweven.

Ik ben moe van reizen en zoeken en van vinden. Jij bent nog steeds daar heel bewust en kalm met een eeuwig geduld. Geduld van Buddha. Lokale vertegenwoordiger van Dalai Lama. En dat nog wel in Amsterdam. Stem zo zacht maar o zo vast. Ogen zo blauw en doortastend. Glimlach van Buddha met een vrouwelijk gezicht. Jij bent een veilige haven om uit te rusten. Ik rust uit. Oude Indiaan is moe maar ook voldaan.

Wijsheid van Buddha is ingetreden in de oude indiaan. De zee is het eindpunt van ons reis. Rust is ons bestemming. Ik zie de zee en voel de rust in me opkomen. Onze handen smelten tot een. Zij zijn een.

Dank je wel voor je vriendschap en voor een wonderlijke reis.

Vertel. Wat kan ik voor je doen?

Indiaan...

Onschuld

Jij!

Jij! Kus me.

Jij! Kus me. Streel me.

Jij! Kus me. Streel me. Neem me.

Neem me.

Neem me mee.

Neem me mee naar het licht.

Naar het licht.